Small Swiss Hound Small Lucerne Hound

Karakter

Bu küçük, kısa bacaklı İsviçre av köpeği ırkı 4 renk ve 3 tüy varyantında bulunur. Dostça ve uyumlu köpeklerdir, ancak doyumsuz bir av tutkusu ve güçlü, melodik bir havlamayla her türlü av kokusunu takip etme konusunda ifade edilmemiş bir arzu nedeniyle yalnızca kanı hayvanı olarak pek uygun değildirler.

İhtiyaçları

Bağımsız sürücü av köpekleri olarak çok fazla fiziksel egzersize ve gelişmiş iz alma duyularını kullanma konusunda sürekli bir imkâna ihtiyaç duyarlar. Arkadaşlığa ve insan temasına büyük değer verirler.

Eğitim ve İdare İpuçları

Bunlar hassas köpeklerdir ve keyifli bir şekilde eğitilmelidir. Seve seve iş birliği yaparlar ve sesi yükseltmek nadiren gereklidir. Büyük bir av tutkusuna sahip oldukları için çağırma eğitimi gereklidir ve köpeğin ilgisini canlı tutan bir şekilde ödüllendirilmelidir.

Aktivite Düzeyi ve Hareket Alanı

İç mekânda sakindirler, ancak dışarıda canlı, dayanıklı ve becerikildirler. Av kokusu aldıklarında, en tutarlı eğitimle bile geri çağrılmaları neredeyse imkânsız olacaktır. Sahibinden büyük mesafede tereddüt etmeden çalışırlar.

Tüy ve Bakım

Küçük İsviçre av köpeği üç tüy varyantında bulunur - düz tüylü, sert tüylü ve düz ile sert tüy arası bir ara tip.

Bu ırkların hiçbiri önemli ölçüde tüy bakımı gerektirmez.

Köken

1900 yılı civarında İsviçre'deki av arazileri güçlü bir şekilde bölündü ve daha büyük av köpeği ırkları, hızlı ve yüksek sesle havlayan köpeklerin karacaları ürkütmesi nedeniyle de daha az uygun görüldü. Daha küçük ama hâlâ çalışabilir köpekler istendi ve küçük bireyler dachshund, dachsbracke ve fox terrier ile çaprazlandı. Av köpeklerinin renklerini ve karakterini korumak için sonunda Fransız av köpekleri ve basset'lerle çaprazlandı. Dört küçük İsviçre av köpeği 1905'te onaylandı, ancak hepsi tip olarak hâlâ bir miktar farklılık göstermektedir. Kendi anavatanlarında bile nadirdirler ve saf av kullanım köpekleridir.