Weimaraner Long-haired

Görünüşte gri ama aslında genetik olarak bej olan bir kürke sahip av köpeği, 17. yüzyılın başlarında Saksonya-Weimar'da biliniyordu. Bu şaşırtıcı köpeği ilk sahiplenen ve yetiştiren kişinin Büyük Dük Karl August olduğu şüphesizdir; o zamanlar henüz bir av köpeği değil, koku alma av köpeğiydi. Kısa sürede Weimar Büyük Dükalığı soylularının ayrıcalığı haline geldi. Weimaraner, o zamanlar Avrupa'da hala çok sayıda bulunan kurt ve vaşakları avlamak, geyik ve yaban domuzlarını ortaya çıkarmak ve tutmak için, ama daha da şaşırtıcı bir şekilde, kürklü zararlıları (tilki ve yaban kedisi) yok etmek için kullanılıyordu. Çok daha sonra, ateşli silahların ortaya çıkmasıyla, gerçekten bir av köpeği haline geldi ve bu şekilde kullanıldı. Almanca ismine (Weimar) rağmen, birçok kişi modern Weimaraner'ı IX. Louis'nin (Aziz Louis) kraliyet sürüsünün soyundan geldiğini düşünmektedir. Artık Weimaraner'ın kürkünün "gri" değil, genetik olarak "bej" ve çekinik olduğunu biliyoruz. Bu açıklama, bu tüy tipinin 13. yüzyıldan günümüze kadar değişmeden kalmasının son derece düşük bir olasılık olduğunu kabul etmemizi zorunlu kılıyor. Çok daha yeni bir kökene sahip olduğunu kabul etmeliyiz. Günümüzde bildiğimiz Weimaraner, akıllıca yapılan melezlemeler sonucunda ortaya çıkmıştır. Aşırı akraba evliliğini önlemek için kaçınılmaz hale gelen melezleme için belirli ırkların kullanıldığına dair kanıtlarımız var. 1870 yılında Apolda'da, Bloodhound yavrularının Weimaraner tüyünü taşıyan köpekler içerdiği bildirilmiştir. Yine Apolda'da, ancak 1882'de, o zamanki belgelere göre, üreme işlerinden sorumlu kişiler Weimaraner ile Kurzhaar ( Alman Kısa Tüylü Pointer ) arasında melezlemenin durdurulmasını resmen talep etmişlerdir . Çok daha sonra, özellikle Pointer'dan olmak üzere, daha fazla kan transferinden faydalanacaktır .