Griffon belge

Karakter

Üç Belçika Griffonu'nu birbirinden yalnızca tüy tipi ve renkler ayırır. Üç bağımsız ırk sayılırlar ve yalnızca istisnai olarak birbirleriyle çiftleştirilirler. Karakter ve vücut yapısı aynıdır. Canlı, kendine güvenen ve enerjik küçük eşlik köpekleridir. Her türlü yaşam tarzına kolayca uyum sağlarlar. Son derece tetiktedirler, ancak ölçülü bir havlamaya sahiptirler, bu da bir dairede yaşıyorsanız bir avantajdır. Yabancılara ve diğer köpeklere karşı biraz temkinlidirler ve durumu görmek isterler.

İhtiyaçları

Günlük yürüyüşlerin tercihen çok kısa olmaması gerekir. Ayrıca özgürlüğe, çeşitli görevlere ve bu aktif, yaşam sevinci dolu küçük köpeğin anlamlı bulduğu uğraşlara zaman ayrılmalıdır. Ayrıca aileyle yakın sosyal temasa ihtiyaç duyar.

Eğitim ve İdare İpuçları

Öğrenmeye yatkın ve genellikle iş birlikçi köpeklerdir. Ancak aynı zamanda bağımsızdırlar ve kendilerinden istenildiğinde her zaman bir şeyi hemen yapmaya istekli değildirler. Çeşitli becerilerle gösteri yapmaktan büyük keyif alan ve itaat ile çeviklikte rahatlıkla başarılı olabilen köpeklerdir.

Aktivite Düzeyi ve Hareket Alanı

Koşmayı, oynamayı ve hareket etmeyi severler. Aslen büyük ölçüde ahırlarda kendi başlarına çalışan fare ve sıçan avcılarıydılar. Hâlâ oldukça fazla av tutkusunu korumuşlardır ve belli bir mesafeye gitmekten çekinmezler. Talimatlara özellikle duyarlı değildirler, ancak yine de nispeten iyi bir temas kurarlar.

Tüy ve Bakım

Sert tüyler biraz kısa, sık ve hafif dağınıktır. Günlük olarak tarak ve fırçayla bakılır ve yılda üç ila dört kez trimlenir. Kısa tüy ise yalnızca düzenli bir fırçalamaya ihtiyaç duyar.

Köken

Bu üç ırk (Griffon Bruxellois, Griffon Belge ve Petit Brabançon) hepsi, yüzyıllar önce Brüksel çevresindeki bölgede ortaya çıkan "Smousje" adlı küçük, sert tüylü bir ırktan gelir.

19. yüzyılda ırka King Charles Spaniel (Ruby) ve Pug'dan soy hatları katıldı; bu da siyah, kısa tüylü bir tüy verdi ve günümüzün ırk tipini sabitledi. Bu küçük köpekler çok uyanıktı ve arabaları korumak ve fareleri ile sıçanları ahırlardan uzak tutmak için yetiştirilmişlerdi.