Griffon bruxellois

Karakter

Üç Belçika griffonunu birbirinden ayıran yalnızca tüy yapısı ve renklerdir. Üç bağımsız ırk olarak kabul edilirler ve yalnızca istisnai durumlarda birbirleriyle çiftleştirilirler. Karakterleri ve vücut yapıları aynıdır. Canlı, özgüvenli ve enerjik küçük kanı hayvanlarıdır. Her türlü yaşam tarzına kolayca uyum sağlarlar. Son derece tetiktedirler, ancak havlamaları hafiftir; bu da apartmanda yaşayanlar için bir avantajdır. Yabancılara ve diğer köpeklere karşı biraz temkinlidirler ve önce durumu değerlendirmek isterler.

İhtiyaçları

Günlük yürüyüşlerin çok kısa olmaması tercih edilir. Ayrıca özgürlük için, çeşitli görevler için ve bu aktif, yaşam dolu küçük köpeğin anlamlı bulacağı uğraşlar için zaman ayrılmalıdır. Bunun yanında aileyle yakın sosyal temasa ihtiyacı vardır.

Eğitim ve İdare İpuçları

Çabuk öğrenen ve genellikle iş birliğine yatkın köpeklerdir. Ancak aynı zamanda bağımsızdırlar ve kendilerinden istenildiği anda her şeyi yapmaya her zaman istekli değildirler. Farklı becerilerini sergilemekten büyük keyif alan ve itaat ile çeviklik sporlarında rahatlıkla başarı gösterebilen köpeklerdir.

Aktivite Düzeyi ve Hareket Alanı

Koşmayı, oynamayı ve hareket etmeyi severler. Aslen ahırlarda büyük ölçüde kendi başlarına çalışan fare ve sıçan avcılarıydı. Hâlâ epey av tutkusuna sahiptirler ve belli bir mesafeye gitmekten çekinmezler. Talimatlara özellikle duyarlı değildirler, ancak yine de nispeten iyi temas kurarlar.

Tüy ve Bakım

Sert tüyler biraz kısa, sık ve hafif dağınıktır. Günlük bakımları tarak ve fırça ile yapılır, yılda üç dört kez tımarlanırlar. Kısa tüy ise yalnızca düzenli fırçalama gerektirir.

Köken

Üç ırk da (Griffon Bruxellois, Griffon Belge ve Petit Brabançon) yüzyıllar önce Brüksel çevresinde ortaya çıkan "Smousje" adlı küçük, sert tüylü bir ırktan türemiştir. 19. yüzyılda ırka King Charles Spaniel (Ruby) ve Mops'tan (Pug) kan katılmış, bu da siyah, kısa tüylü bir görünüm kazandırarak günümüzdeki ırk tipini sabitlemiştir. Bu küçük köpekler oldukça tetikte olup arabaları korumak ve ahırlardan fare ve sıçanları uzak tutmak için yetiştirilmişlerdir.